Oerkreet

Ik kijk graag detectives. Om de puzzel en om de psychologie. Wat gebeurde er precies en waarom doen mensen wat ze doen? De ene acteur is de andere niet, maar laatst zag ik een moeder het uitschreeuwen toen ze definitief hoorde dat haar vermiste dochter dood was. Het raakte me.

Ik hoor een kreet. Herkenbaar, doordringend. Het is maar een acteur. En toch.
Het gaat door merg en been en klinkt zoals het is, deze oerschreeuw.
Dierlijk, kinderlijk. Puur.
Een deel van haar stierf.
Geamputeerd leeft ze verder, nog niet wetend hoe.

Ik hoor een kreet. Herkenbaar, doordringend.
Het is maar een acteur, maar ze leefde zich goed in.
Ze uit de schreeuw van hen die het meemaakten.
Oergeluid als van een doodsbang, immens verdrietig klein kind,
nog zonder aangeleerde remmingen.
Zo klinken pure wanhoop en ontroostbaarheid.

Ik hoor een oerkreet. Herkenbaar, doordringend en scherp.
Het is wat Simeon zei tegen Maria in het Kerstverhaal:
‘Er zal een zwaard door je ziel gaan’:
Het moment waarop Maria haar zoon zag lijden en sterven.
Het moment waarop ik zag dat mijn dochter niet meer bewoog.
Het moment waarop hij hoorde dat zijn kind de strijd niet had gewonnen.

Ik hoor een kreet. Herkenbaar, doordringend
en herinner de dagen waarop zo’n geluid mijn keel uit kwam.
Als doordrong dat dood onomkeerbaar is
mijn kind niet meer terugkomt.
Soms ontsnapt er nog één.

Maar deze kreet, herkenbaar, doordringend, heeft niet het laatste woord.
De Jezus die Maria zag sterven belooft dat Hij rouw zal laten omslaan in vreugdedans.
Ooit.

Soms proef ik het als ik denk aan haar volmaakte staat
op z’n dichtst bij de bron van haar bestaan.
Ik smaak het als ik kijk naar wat zij teweeg bracht
in mij.

Toch is die rauwe ongeremde kreet,
herkenbaar, doordringend,
nodig.

Waag niet het te snoeren wanneer zij zich laat horen
want niet alleen verdruk je de pijn
het verdriet
de wanhoop,
maar ook de roep om gerechtigheid en harmonie
en de uiting van liefde
die geen ontvanger meer heeft.

Deze kreet, herkenbaar, doordringend,
die de eeuwen door
de hele schepping laat horen
(in Paulus’ woorden).

Die kreet slaak ik mee
en bevind me in goed gezelschap.

(nav Romeinen 8:18-30)

huilende vrouw

Dit schilderij is van Christa Rosier. Ik zag het voor het eerst op een ansichtkaart die iemand me stuurde na het overlijden van Amanda. Het stond maandenlang binnen handbereik en hielp me de wanhoop en het verdriet te erkennen en te beseffen dat Gods licht op mij schijnt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: